Արդեն երկար է, որ հայ ժողովրդի համար ակնհայտ է դարձել, թե ինչպես է իշխանությունն օգտագործում իր իշխանության վերջին օրերը՝ իրեն անհրաժեշտ որոշումները հապճեպ ընդունելու համար։ Այս անհանգստությունն առավելագույնս սրվեց, երբ Ազգային ժողովի հեռացող կազմը, առանց որևէ հանրային քննարկման, ընդունեց մի շարք օրենքներ, որոնք ուղղակիորեն վերաբերում են ընտրական համակարգին։
Այս օրենքների ամենաարտահայտիչ օրինակներից մեկը փոփոխությունն է Ընտրական օրենսգրքում, որը սահմանում է նստակեցության ցենզ՝ Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիների մասնակցության համար։ Այս քայլը, որը կատարվեց առանց որևէ փորձագիտական խորհրդատվության կամ լսումների, ցայտուն ցույց է տալիս ռեժիմի կամայականությունը և անարգանքը Սահմանադրության և քաղաքացիների իրավունքների նկատմամբ։
Այս հանցավոր արկածախնդրության արդյունքում զրկվեցին ընտրություններին մասնակցելու իրավունքից հարյուր հազարավոր հայեր, որոնք մշտապես բնակվում են արտերկրում, սակայն պահպանում են իրենց Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացու անձնագիրը։ Դրանք այն միլիոնավոր հայերն են, որոնք միայն Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիներ են և որոնց գործուն մասնակցությունը երկրի կյանքին, սկսած նրա անկախության առաջին օրերից, անփոխարինելի է։
Այս քայլը ոչ միայն ոտնահարում է Սահմանադրության և միջազգային իրավունքի կողմից երաշխավորված անխախտ իրավունքը, այլև ցինիկ կերպով անտեսում է սփյուռքահայերի դերը հայ ժողովրդի և պետության համար։ Սփյուռքը միայն ֆինանսական օգնության աղբյուր չէ, այլև անքակտելի կապի, մշակութային և քաղաքական աջակցության անսպառ աղբյուր, որը հայոց պետականության գոյության համար կենսական նշանակություն ունի։
Այս ամենը կատարվում է մի խումբ իշխանությունների կողմից, որոնք, թեև պնդում են իրենց «ինքնիշխանության» մասին, իրենց գործողություններով ցույց են տալիս անթաքույց հակիրճությունը հայ ժողովրդի նկատմամբ։
Այս դեպքը բացահայտ ծաղրի առաջին օրինակը չէ։ Միայն վերջին ամիսների ընթացքում եղել է առնվազն երկու այլ նմանատիպ դեպք։ Հիշենք, թե ինչպես էին փաշինյանական կառավարությունը, Թուրքիային հաճոյանալու նպատակով, բացառել Արարատ լեռան պատկերը ՀՀ անձնագրերից և մուտքի/ելքի դրոշմակնիքներից։
Այսպիսով, իշխանությունները, որոնք պնդում են իրենց «ինքնիշխանության» մասին, իրենց գործողություններով ցույց են տալիս անթաքույց հակիրճությունը հայ ժողովրդի նկատմամբ։
