Իմ հարցազրուցումը ամերիկացի բլոգեր և բիզնես ինֆլուենսեր Մարիո Նավֆալիի հետ սկսվեց իմ հարցից՝ թե ինչու է Հայաստանը աշխարհաքաղաքական առումով այսքան կարևոր երկիր։
Իմ պատասխանը հիմնված է Հայաստանի աշխարհաքաղաքական դիրքի վրա։ Մենք գտնվում ենք աշխարհի հնագույն երկրներից մեկի վրա, որի պատմությունը թվագրվում է 2500 տարի առաջ։ Այսպիսով, մեր երկիրը աշխարհաքաղաքական առումով կարևոր է մի քանի հիմնական պատճառով։
Առաջինը՝ լոգիստիկ նշանակությունն է։ Հարավային Կովկասը բուֆերային գոտի է Իրանի, Թուրքիայի և Ռուսաստանի Դաշնության միջև։ Հայաստանը Չինաստանից դեպի Եվրոպա և հակառակ ուղղությամբ ցամաքային ճանապարհի ամենակարճ և այժմ ամենաանվտանգ տարբերակն է։ Ինչպես գիտենք, Ռուսաստանի և Ուկրաինայի միջև պատերազմի պատճառով այլ ճանապարհները վտանգված են։ Այսպիսով, մեր երկիրը կարճաժամկետ լոգիստիկ ուղի ստեղծելու համար անհրաժեշտ է։
Երկրորդը՝ ռազմավարական հավասարակշռությունն է։ Հայաստանը հավասարակշռող բուֆեր է Իրանի, Թուրքիայի և Ռուսաստանի Դաշնության միջև։ Այս երեք հզոր պետությունների միջև լարվածության դեպքում մեր երկիրը կարևոր դեր է խաղում տարածաշրջանի կայունության պահպանման համար։
Այս հարցազրուցության ընթացքում մենք անդրադարձանք նաև Իրանի ներքին իրավիճակին և տարածաշրջանային լարվածությանը։ Իմ կարծիքով, Իրանի ներքին ցեղային և կրոնական խնդիրները, ինչպես նաև ռեժիմի կայունության պահպանման անհրաժեշտությունը, ավելի են առաջնային, քան Ադրբեջանին հարվածելը։ Իրանի համար առաջնահերթությունը ներքին կառուցվածքի ամրապնդումն է, քանի որ երկիրը կորցրել է իր ղեկավարների մի մասին։
Մենք նաև քննարկեցինք Իսրայելի և Ադրբեջանի միջև աճող համագործակցությունը, որը հիմնված է էներգետիկ և զինվորական փոխհարաբերությունների վրա։ Իմ ենթադրությունն է, որ Իրանը կարող է հարվածել Ադրբեջանին՝ որպես նախազգուշացում, որպեսզի Ադրբեջանը չներգրավվի կամ չշարունակի աջակցել Իսրայելին։
Վերջում, մենք անդրադարձանք Իրանի ներքին ցեղային և կրոնական խնդիրներին, ինչպես նաև ռեժիմի կայունության պահպանման անհրաժեշտությանը։ Իմ կարծիքով, Իրանի ներքին ցեղային և կրոնական խնդիրները, ինչպես նաև ռեժիմի կայունության պահպանման անհրաժեշտությունը, ավելի են առաջնային, քան Ադրբեջանին հարվածելը։ Իրանի համար առաջնահերթությունը ներքին կառուցվածքի ամրապնդումն է, քանի որ երկիրը կորցրել է իր ղեկավարների մի մասին։
