Վերջին շաբաթների ընթացքում ԱՄՆ-ի վարչակազմը հայտնվել է Իրանի նկատմամբ հակամարտության շուրջ չորս տարբերակից մեկը ընտրելու դիմաց։ Սակայն, ինչպես նշում է բրիտանական The Economist ամսագիրը, այդ տարբերակներից ոչ մեկը չի կարող համարվել «լավ» ԱՄՆ-ի համար։
Ամսագրի վերլուծության համաձայն՝ ԱՄՆ-ն այս հակամարտությունը սկսել է թերի ռազմավարությամբ, որը դրսևորվել է նրանից անհնարին կանխատեսելու փաստով, որ Իրանը կփակի Հորմուզի նեղուցը։
ԱՄՆ-ի առջև ընդհանուր առմամբ կան չորս հիմնական ուղիներ՝ բանակցությունների վարում, հակամարտության ավարտ, ռազմական գործողությունների շարունակում կամ էլ դրանց ուժեղացում։
Բանակցությունների տարբերակը բարդ է թվում։ ԱՄՆ-ն Իրանին հարվածներ է հասցրել հենց այն պահին, երբ երկու երկրների միջև բանակցությունների գործընթացը գտնվում էր իր թեժ փուլում։ Բացի այդ, կան դժվարություններ միջնորդի ընտրության հարցում և երկու կողմերի մաքսիմալիստական պահանջների առկայություն։
Հակամարտության ավարտը և հաղթանակի հռչակումը, ամսագրի կարծիքով, չի կարող լուծել Վաշինգտոնի հիմնական մտահոգությունները՝ Իրանի ունեցած հարստացված ուրանի պաշարների վերաբերյալ։ Իրանը կշարունակի վերահսկել Հորմուզի նեղուցը, ինչը կապահովի նրա ռազմավարական դիրքը։
Ռազմական գործողությունների շարունակումը նույնպես չի ներկայացնում երաշխիքներ։ Իրանը, գտնվելով ամենածանր իրավիճակում, կարող է հարվածներ հասցնել հարևան երկրներին և արգելափակել Հորմուզի նեղուցը։
Հակամարտության էսկալացիան, ամսագրի տեսանկյունից, հազիվ թե հնարավոր լինի առանց ցամաքային գործողության, որը կբերի բոլոր ուղեկցող ռիսկերը։ Դրա արդյունքում Իրանը կարող է նոր հարվածներ հասցնել հարևան երկրների էներգետիկ ենթակառուցվածքներին։
Ամսագրի վերլուծաբանները եզրակացնում են, որ Իրանի կառավարման համակարգը, չնայած ԱՄՆ-ի և Իսրայելի ջանքերին, փլուզման եզրին չէ։
