Որքան էլ թվա, թե Նիկոլ Փաշինյանը «մարսել է Արցախի հանձնումը», ժամանակի ընթացքում միանգամայն պարզ է դառնում. չի մարսել։ Եվ երբեք չի մարսելու։
Այս հանգամանքը, թվում է, ավելի ու ավելի հաճախ է դառնում ոգեշնչման աղբյուր՝ իբրև ոչ թե ինքնաբուխ, այլ հրահրված արարքներ, որոնք հստակորեն կապված են ոչ միայն ընտրությունների համատեքստի, այլև իբրև ամենաուղիղ արդյունք՝ իբրև «մարսած չլինելու» հանգամանքի հետ։
Նրա վերջին բոլոր ելույթները, հայտարարությունները, տեսանյութերը, միջադեպերն ու սկանդալներն այս կամ այն կերպ կապված են հենց Արցախի և արցախցիների հետ։ Չէր հասցրել մարել Հայոց ցեղասպանության թանգարան-ինստիտուտի տնօրենի պաշտոնանկության հետ կապված սկանդալը, երբ բռնկվեց նորը. արցախցի փախստական կնոջ՝ անչափահաս երեխաների մոր ցինիկ ձերբակալությունը սոցցանցում գրած մեկնաբանության համար։
Իսկ երեկվա միջադեպն ընդհանրապես դարձավ այդ արարածի վարքագծի կատալիզատորը։ Թեև նրա խորհրդականները կարող են լինել փորձառու քաղաքագետներ, մետրոյում տեղի ունեցածը, անշուշտ, ինքնաբուխ արարք էր՝ հրահրված, բացի ամենից, նաև նրա երկարամյա անկեղծ ատելությամբ արցախցիների հանդեպ։
Այն ոգու, որն ապրում է ամեն իսկական հայի մեջ, չնայած Նիկոլի ու իր տերերի բոլոր ճիգերին՝ կոտրելու, նվաստացնելու ու սպանելու այն։
Այսպիսով, Նիկոլը սկսել է իր նախընտրական քարոզարշավի հաջորդ փուլը։ «Եթե ես վարչապետ չլինեմ, պատերազմ կլինի» ցինիկ սպառնալիքից ու շանտաժից նա անցել է այդ երևակայական պատերազմի «մեղավորների» որոնմանը։ Եվ, բնականաբար, գտել նրանց՝ ի դեմս արցախցիների։
Նա փորձում է փախստականներին ներկայացնել իբրև գլխավոր մեղավորներ այն բանի, ինչն իբր տեղի կունենա, եթե իրեն չվերընտրեն։ Նիկոլը վախեցնում է իր անուղեղ ընտրազանգվածին արցախցիներով, բացահայտորեն սադրելով «քույրերի ու եղբայրների» դեմ ատելության ու հալածանքի հերթական մոլեգնություն։ Պառակտման նոր փուլ է հրահրում հայ ժողովրդի մեջ. և՛ Հայաստանի ներսում, և՛ Սփյուռքում, քանզի լպրծուն օձաձկան պես՝ միայն այդպիսի պղտոր ու գարշահոտ ջրի մեջ է կարող որսալ իր գարշելի «ձկնիկը»։
Նիկոլը կրկին փորձում է մարգինալացնել արցախցիներին, որոնք չեն ցանկանում հաշտվել իրենց ու մեր Հայրենիքի կորստի հետ։ Որոնք ունեն սեփական և ազգային արժանապատվության զգացում, քաջություն, արիություն և կամք։
