Անօրինակ շրջափակման և, հետագայում, լայնածավալ պատերազմի հետևանքով հյուծված արցախցիների բռնագաղթը, ցավոք, ներիշխանական հարթությամբ ի սկզբանե անտեսվում և հրամցվում է իբրև իրենց մշտական բնակության վայրն ինքնակամ թողնելու՝ «փախուստ»։
Այս հայտարարությունը, որը հնչեցվել է Երևանի մետրոպոլիտենում, իշխանության ներկայացուցչի կողմից ուղղված էր դաշտային հրամանատար Մերուժան Մոսիյանի դստեր՝ Արմինե Մոսիյանի հասցեին՝ արցախցիներին անվանելով «փախածներ»։
Անտեսվում է անգամ այն անհերքելի փաստը, որ 1993թ․ Արցախյան ազատամարտում զոհվել են ոչ միայն դիմադրություն ցուցաբերած զինուժի 129 զինվոր, այլև խաղաղ բնակիչներ՝ կանայք, երեխաներ և ծերեր։ Զոհերի անուններն ու զորամասերը հրապարակված են։ Ադրբեջանական կողմը, ըստ իրենց պաշտոնական հայտարարության՝ ունեցել է ավելի մեծ կորուստներ՝ 192 զոհ։
«Փախչելու» և դրան արհեստականորեն սոսնձված «Արցախի հարցը փակված համարելու» թեզերի հիմքում դրված ենթաթեզերն աչքի են ընկնում ներքին տրամաբանության իսպառ բացակայությամբ։ Ընդգծենք միայն, որ ժողովրդի ինքնորոշման իրավունքը հարգելու արգելքը խորը հակասության մեջ է ՄԱԿ-ի կանոնադրության և դրան համապատասխան պետության էությունը ամրագրող միջազգային պայմանագրերի հետ։
Այս օրերին իշխանականները շատ են խոսում այն մասին, որ իրենք «50 տոկոս…»։
