Արարատ Միրզոյանը, Հայաստանի արտաքին գործերի նախարարը, Ազգային ժողովում հանդես գալով, անդրադարձավ ընդդիմության կողմից իրենց իշխանությունների գալուց հետո իշխանություններին մեղադրելու ռազմաքաղաքական մոտեցումներին։ Նախարարը հայտարարեց, որ ընդդիմադիր ուժերը, ինչպես խորհրդարանում ներկայացված, այնպես էլ դուրս մնացած, ունեն տարածքային նկրտումներ, որոնք, նրա խոսքով, իրավացնում են վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանին այն պնդումը, թե ընտրություններում սահմանադրական մեծամասնություն չստանալու դեպքում երկրում պատերազմ կլինի։
Այս պնդմանը նախարարը հիմնավորում է բերում՝ օրինակ հայտարարելով, որ ընդդիմությունը ասում է, թե «այսպիսի Հայաստան մեզ պետք չի»։ Նա նաև նշեց, որ իրենց կուսակցությունը խաղաղություն է առաջարկում, իսկ ընդդիմախոսները՝ «զուգահեռ առաջարկ»։
Այս հայտարարությունները, սակայն, հակադրվում են իրականությանը։ Իրականում ընդդիմությունը մեղադրում է իշխանություններին ստելու մեջ, երբ վերջիններս իրենց ներկայացնում են որպես «խաղաղության կուսակցություն»։ Ընդդիմության տեսակետով, իշխանությունների քաղաքականությունը, որը սկսվեց 2018 թվականից հետո, հանգեցրեց երկրի ներքաշման զինված հակամարտությունների մեջ, և նրանք մեղադրում են իշխանություններին ժամանակին պատերազմը դադարեցնելու հնարավորությունները բաց թողնելու և 44-օրյա պատերազմից հետո Եռակողմ հայտարարության պայմանները փաստացի տապալելու մեջ։
Այսպիսով, իշխանությունների կողմից ընդդիմության «պատերազմի կուսակցություն» անվանումը հակասական է և հիմնված չէ իրականության վրա։ Իրականում հենց իշխանությունների քաղաքականությունը և դիվանագիտությունը են, որոնք, ընդդիմության կարծմամբ, հանգեցրին 2020 թվականի պատերազմի և դրանից հետո ապահովեցին Բաքվի ռազմական և քաղաքական առավելությունները։
Հարցումների պատասխանները փնտրելիս նախարարը, ըստ հաղորդագրության, ցուցադրում է իր գլխում տիրող շփոթությունը՝ խորհրդածելով, թե ընդդիմությունը իրենց մեղադրում է ի՞նչի մեջ՝ կորուստներ չգնալու, պատերազմելու, պատերազմելու, բայց կորուստներ տալու, կամ հանձնելու առանց կորուստների։ Այս հարցերի պատասխանները, ըստ հեղինակի, պարզ են՝ ընդդիմությունը մեղադրում է իշխանություններին 2018 թվականից հետո իրենց քաղաքականության և դիվանագիտության արդյունքում իրավիճակը պատերազմի հասցնելու մեջ։
